"...γαμώ τα υπουργεία σας..." λέει ένα τραγούδακι

αλλά και άπλυτα από δω μέχρι τη Νάπολι ρε πούστη μου;ας έβαζε μια ελληνική πόλη τουλάχιστον (το Τρίπολη ίσως, δεν ξέρω δέχομαι προτάσεις).
Όχι δε λέω ωραία τα λέει και του δίνω και μεγάλο δίκιο. Βέβαια το Βουρλιώτη
ποτέ δεν τον πήγαινα ιδιαίτερα, μου δίνει την αίσθηση ότι νομίζει ότι με κοροιδεύει. Στο συγκεκριμένο κομμάτι αυτό που μου κάνει εντύπωση έιναι η κυνικότητα πλέον με την οποία αντιμετωπίζεται όλο αυτό το μπουρδέλο, οπότε φτάνουμε σε σημείο το τραγούδι να ακούγεται σε μουσικά βραβεία, να βραβεύεται το ίδιο και ο καλλιτεχνης να βγάζει φράγκα τραγουδώντας αυτά που όλοι ξέρουμε και αγανακτούμε κάθε μέρα. Καλά κάνει και τα τραγουδάει γιατί πρέπει να ακουστούν και ξέρει ότι θα πετύχει είναι δοκιμασμένη συνταγή. Εμείς από τη μεριά μας ακούμε το κομματάκι και γουστάρουμε και βρίζουμε κι εμείς και έτσι έχουμε ένα hitακι για το καλοκαίρι, που μετά θα ξεχαστεί, χωρίς όμως να έχει αλλάξει τίποτα από όλα αυτά που κατακρίνει.Οπότε όλοι είναι ευχαριστημένοι με κάτι τέτοια.
Παίζει να το τραγουδάει και ο Κεφαλογιάννης το πρωί πριν πάει στο υπουργείο...γιατι ο Βουρλιώτης κάνει Hip-Hop που μπορεί να ακούσει και η Δασκαλάκη, πάει σε μουσικά βραβεία με το χατζηνικολάου και παίζει και σε ακριβά club στην αθήνα άμα γουστάρει να χορεύουν τα μοντέλα.

Πάμε όλοι μαζί: