Άλμπερτ

...κι εγώ θέλω ρε Άλμπερτ αλλά πρώτα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ποιανού θεού του δικού μου ή του δικού σου; Είναι σαν να θες να ξέρεις τι έρχεται όμως και τότε χάνεται η μαγεία.
Καλό παιδί ο Άλμπερτ, αν είμασταν συμφοιτητές παίζει να κάναμε και παρέα. Στο πολυτεχνείο λέει δεν πάταγε ποτέ μόνο όταν είχε υποχρεωτικά μαθήματα. Του άρεσε να αράζει σε ένα καφέ στο κέντρο της Ζυρίχης στο Odeon και να συζητάει με τους φίλους του με τις ώρες. Από βαθμούς δεν έσκιζε κιόλας παρά μόνο στα μαθήματα που τον ενδιέφεραν στα άλλα δεν έδινε σημασία. Εκεί ήταν που ερωτεύτηκε την Μιλέβα Μάριτς μια συμφοιτήτριά του από τη Ρουμανία. Ένα ρομαντικό σαβ/κο στην Ιταλία η Μιλέβα έμεινε έγκυος και ο Άλμπερτ δεν είδε ποτέ το παιδί, δεν τα κατάφερε διότι η Μιλέβα είχε αποτύχει στις εξετάσεις του Πανεπιστημίου και είχε γυρίσει στη Ρουμανία στους γονείς της. Ο Άλμπερτ γύρναγε σαν αναπληρωτής την Ελβετία και άλλαζε μέρος κάθε λίγο, μέχρι που βρήκε μια θέση δημοσίου υπαλλήλου στη Βέρνη και αφου ταχτοποιήθηκε παντρεύτηκε και τη Μιλέβα κι έκαναν και δεύτερο παιδί ένα αγοράκι το οποίο όμως αυτή τη φορά δεν αποτελούσε καρπό αμαρτίας και μπορούσαν να το κυκλοφορούν ελέυθερα.
Μετα με πήρε ο ύπνος σήμερα όμως ελπίζω να δω και τη συνέχεια...