Άλμπερτ το κυνήγι του στόχου

...συνέχεια από το άρθρο Άλμπερτ (καιρός ήταν).


Έτσι λοιπόν σαν δημόσιος υπάλληλος είχε το χρόνο να ασχολείται περισσότερο με τη μανία του που ήταν η εξήγηση του φωτός και η ταχύτητά του αφού το μόνο που έκανε ήταν να εξετάζει τις πατέντες των άλλων και να τις καταχωρεί.

Μέσα σε όλα αυτά και μπροστά στην επιτυχία της Θεωρίας της Σχετικότητας ο Άλμπερτ είχε σχεδόν ξεχάσει τη Μιλέβα. Όταν τελικά δημοσίευσε την εργασία του (1905) δεν την ανέφερε καν (ούτε στις ευχαριστίες) αν και ξεκίνησαν ως επιστημονικοί παρτενέρ. Μετά τη δημοσίευση άρχισαν να σκάνε στο γραφείο του φυσικοί από παντού για να τον συγχαρούν αν και αυτή η δημοσίευση αποτελούσε γροθιά στο μαχαίρι. Ήταν σαν μια μούτζα σε όσα πίστευε η επιστημονική κοινότητα ως τότε.

Κάποια στιγμή του προτάθηκε θέση στο γερμανικό πανεπιστήμιο της Πράγας, όπου και μετακόμισαν. Μετά από κάποια χρόνια εκεί και ενώ το μεγάλο στοίχημα, να καταφέρει να ενσωματώσει την βαρύτητα στη Θ.της Σχετικότητας, ήταν ακόμα παρών, ξαναγύρισαν στη Ζυρίχη.. Δεν ήταν πια ο αδιάφορος φοιτητάκος που δεν του έδινε κανείς σημασία. Από εκεί του έγινε άλλη πρόταση για το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και κάπου εκεί η Μιλέβα δεν άντεξε άλλο και γύρισε στη Ζυρίχη αφού πια δεν τις έδινε καμία σημασία και η ίδια βρισκόταν δίπλα σε μια μεγαλοφυία χωρίς εν τω μεταξύ να έχει καταφέρει ναγίνει ο σύγχρονος τύπος γυναίκας κάτι για το οποίο έφυγε από τη Ρουμανία εξάλλου.

Σαν άνθρωπος δεν ήταν και πολύ κοινωνικός όπως διαπίστωσα βλέποντας αυτό το ντοκυμαντέρ. Προτιμούσε να απομονώνεται και όπως χαρακτηριστικά λέει σε κάποιο σημείο: " Έμαθα να απομονώνω των εαυτό μου από την αβεβαιότητα των ανθρώπινων σχέσεων". Ένοιωθε να περιορίζεται μέσα στο γάμο, να εγκλωβίζεται. Δεν άντεχε ούτε τις υποχρεώσεις απέναντι στους γιους του.

Στη Γερμανία είχε συναντήσεις με μια ξαδέλφη του που τον είχε γοητεύσει παλαιότερα. Εκείνη αποτέλεσε τη νέα του σύντροφο στο δρόμο προς το θρίαμβο. Ο 1ος παγκ. πόλεμος όμως ήρθε να ταράξει τα νερά, να δείξει το φιλειρηνικό του πρόσωπο αν και δεν είχε πολλούς υποστηρικτές (μόλις 2) και με δυσκολία συνέχισε τα πειράματά του. Όταν τελικά βρήκε την άκρη τιμήθηκε δημόσια σαν ήρωας κάτι που ως τότε δεν έιχε πετύχει κανείς άλλος επιστήμονας. Κάποιοι έιχαν αρχίσει να αμφισβητούν την Εβραϊκή του ταυτότητα κάτι το οποίο έσπευσε να διαψεύσει. Λίγο πριν Ο Χίτλερ ανέβει στην εξουσία ήρθε σε επαφη με επιστήμονες που είχαν αρχίσει να μελετούν το μικρόκοσμο (βλ. Bohr). Οι δυο τους σαφώς διαφωνούσαν. Ο ένας (Άλμπερτ) έλεγε ότι ο θεός δεν παίζει ζάρια με το σύμπαν, και ότι όλα είναι λογικά ενώ ο άλλος (Μπόρ) ότι η αβεβαιότητα και η τυχαιότητα κυριαρχούν στη φύση. Φυσικά ο Άλμπερτ σε αυτό έκανε λάθος και ίσως έφταιγε η πίστη του στο θεό. Του δημιουργούσε τείχη που στην επιστήμη δεν χωράνε.
Όταν τελικά ο ναζισμός πήρε τα ινία στη Γερμανία δεν ήταν ασφαλής σαν ο πιο διάσημος εβραίος και έφυγε με την "ξαδέλφη" του για Αμερική χωρίς να ξαναγυρίσει. Στο Πρίνστον πάλευε να επιβεβαιώσει τη θεωρία του ενοποιημένου πεδίου(ανεπιτυχώς), παραμελόντας και την Έλσα και γυρνώντας με μικρότερα κοριτσάκια. Το '36 πεθαίνει η Έλσα η "ξαδέλφη" , το '49 η Μιλέβα, το '66 ο μικρός του γιος που ήταν σχιζοφρενής και έγκλειστος σε ένα ίδρυμα στην Ελβετία, ο μεγαλύτερος γιος έγινε καθητής στην Καλιφόρνια χωρίς να βλέπει τονπατέρα του και πολύ συχνά.

Τελικά η ενοποιημένη θεωρία δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ από τον Άλμπερτ αλλά έκανε τον δρόμο προς αυτήν πιο σύντομο. Βοήθησε την Αμερική (τον Οπενχάϊμερ βασικά) να κατασκευάσει την πυρηνική βόμβα νομίζοντας πως έτσι θα διατηρούνταν οι ισορροπίες στον κόσμο (μέγα λάθος αλλά ήδη οι Γερμανοι ήταν έτοιμοι να φτιάξουν πρώτοι).

Περίεργος και εκκεντρικός, μας άλλαξε όμως τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο και τον οποίο σκεφτόμαστε για αυτόν.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ

πολύ εδιαφέρον ντοκυμαντέρ αν και χρειάστηκε να το δω σε 3 μέρη, ούτε ο άρχοντας των δαχτυλιδιών να ήταν (έτσι προέκυψε και ο τίτλος χεχε). Παραμένει κορυφαίος!!!

"Imagination is more important
than knowledge"
A.Einstein